Studencka rakieta R8 „Alcyone” wystartuje w Portugalii

R8 „Alcyone” to najnowsza rakieta na paliwo ciekłe, którą zbudowali studenci z Koła Naukowego PWr in Space. W październiku zespół wystartuje z nią w międzynarodowych zawodach European Rocketry Challenge w Portugalii. „Alcyone” jest dziesiątą konstrukcją przygotowaną przez studentów. Stanowi rozwinięcie modelu R7 „Together”, pierwszej polskiej studenckiej rakiety na paliwo ciekłe na międzynarodowych zawodach. R7 wystartowała 30 maja 2026 roku z pustyni Mojave w USA.

– Chcemy nie tylko powtórzyć ten sukces, lecz także dopracować konstrukcję przed europejskimi zawodami – mówi Radosław Pogodziński z PWr in Space. Nazwa nowej rakiety pochodzi od Alkione, najjaśniejszej gwiazdy w gromadzie Plejad.

Źródło: Politechnika Wrocławska

Ponad stu studentów pracowało nad rakietą

Prace nad R8 rozpoczęły się w listopadzie 2025 roku. W projekt zaangażowało się ponad sto osób. W tym czasie studenci wprowadzili wiele zmian względem poprzedniej konstrukcji. Jedną z widocznych zmian jest nowa okleina, którą zespół przygotował we współpracy z Akademią Sztuk Pięknych we Wrocławiu. Jednak znacznie ważniejsze modyfikacje znajdują się pod poszyciem rakiety.

Studenci zastosowali modułową budowę, która ułatwia dostęp do poszczególnych elementów. Ponadto ograniczyli liczbę połączeń między komponentami. Dzięki temu podczas zawodów mogą szybciej usuwać usterki oraz zmieniać konfigurację między kolejnymi oknami startowymi. Zespół zmniejszył również masę konstrukcji, w tym samego silnika. Jednocześnie zachował jego dotychczasową wydajność. Rakieta bez paliwa waży około 44 kg, natomiast po zatankowaniu jej masa wzrasta do około 52 kg.

Silnik ma pracować przez sześć sekund

R8 „Alcyone” wykorzystuje silnik na paliwo ciekłe, którego czas pracy wynosi sześć sekund. Maksymalny ciąg sięga 3600 N, natomiast średni wynosi około 3000 N. Parametry mają umożliwić osiągnięcie apogeum na wysokości 3000 metrów. W zawodach nie chodzi jednak o osiągnięcie największej wysokości. Zespoły muszą trafić możliwie dokładnie w określony pułap. Dlatego jednym z najważniejszych kryteriów oceny jest precyzja lotu.

Studenci gruntownie zmodyfikowali także elektronikę pokładową. System odpowiada za sterowanie, zbieranie danych oraz komunikację ze stacją naziemną. Ponadto podczas każdego lotu rakieta PWr in Space przeprowadza eksperyment naukowy. W tym roku zespół ponownie wykorzysta rurki ciepła, jednak zmienił konstrukcję eksperymentu. Nowa obudowa ładunku jest lżejsza i sztywniejsza. Dzięki temu lepiej znosi drgania podczas lotu i ogranicza ich wpływ na pomiary.

Źródło: Politechnika Wrocławska

Dwa spadochrony sprowadzą rakietę na ziemię

Za powrót R8 odpowiada dwustopniowy system spadochronowy. Pierwszy, mniejszy spadochron otwiera się po osiągnięciu apogeum. Pozwala to ograniczyć siły działające na konstrukcję podczas opadania. Następnie, na wysokości około 400 metrów, otwiera się główny spadochron. Zmniejsza on prędkość przed lądowaniem. Dzięki temu zespół może ponownie wykorzystać poszczególne moduły rakiety.

Przygotowanie R8 do lotu obejmuje wiele etapów kontroli. Jednym z nich jest Wet Dress Rehearsal. Podczas próby studenci przeprowadzają pełną procedurę montażu, a następnie tankują rakietę płynami i gazami pod ciśnieniem. Zespół sprawdza wtedy szczelność układów oraz procedurę awaryjnego opróżniania zbiorników. Ma ona znaczenie w przypadku przerwania procedury startowej. Studenci testowali silnik również na pionowej hamowni w Karpnikach koło Jeleniej Góry. Czujniki mierzyły parametry pracy, a następnie zespół analizował zebrane dane. Wyniki pozwalały wprowadzać kolejne zmiany w konstrukcji.

Kolejnym elementem przygotowań jest zdalne tankowanie. Ze względów bezpieczeństwa operatorzy pozostają wtedy w centrum kontroli misji. Rakieta znajduje się natomiast na wyrzutni w odpowiedniej odległości. Do tankowania służy instalacja „TITAN” oraz szafa sterownicza „TanWa”. System zdalnie steruje zaworami stanowiska naziemnego i rakiety.

Źródło: Politechnika Wrocławska

Start rakiety w zawodach European Rocketry Challenge

Zawody sprawdzą zarówno możliwości konstrukcji, jak i organizację pracy zespołu. Przed startem rakieta musi przejść Flight Readiness Review. Sędziowie szczegółowo sprawdzają wtedy jej moduły, systemy oraz zgodność z dokumentacją. Ponadto mogą zlecić zespołowi dodatkowe zadania lub poprawki przed lotem. Wyzwaniem są również ograniczone okna startowe. Zespół może mieć około godziny na wykonanie wszystkich procedur, w tym zdalnego tankowania. Dlatego ważne są sprawna organizacja oraz przygotowanie systemów naziemnych.

Projekt łączy studentów wielu kierunków

Przy projekcie pracuje ponad sto osób z różnych wydziałów Politechniki Wrocławskiej. Są wśród nich studenci kierunków technicznych, informatycznych, chemicznych, matematycznych, architektonicznych oraz związanych z zarządzaniem. Do zespołu dołączyły także osoby z innych uczelni oraz uczniowie Akademickiego Liceum Ogólnokształcącego PWr. Koło Naukowe PWr in Space należy obecnie do strategicznych kół Politechniki Wrocławskiej.

Źródło: Politechnika Wrocławska