Ariane 6 po raz pierwszy wystartowała z czterema rakietami nośnymi – ESA zapewniła Europie dostęp do kosmosu

12 lutego 2026 r. cztery rakiety nośne P120C wyniosły rakietę Ariane 6 w przestworza. Sukces tego startu potwierdza gotowość Europy w zakresie zdolności do wynoszenia ciężkich ładunków i ma kluczowe znaczenie dla wysiłków ESA mających na celu zapewnienie Europejczykom autonomicznego dostępu do przestrzeni kosmicznej.

Pierwsze wystrzelenie wersji Ariane 6 z czterema silnikami pomocniczymi, obsługiwanej przez Arianespace, wyniosło 32 satelity konstelacji Leo firmy Amazon na niską orbitę okołoziemską. Start nastąpił o godz. 16:45 GMT/17:45 CET z europejskiego portu kosmicznego w Gujanie Francuskiej, a odłączenie ostatnich satelitów nastąpiło po 114 minutach.

Niespotykana moc Ariane

Jest to najpotężniejsza jak dotąd wersja Ariane 6. Trzystopniowa rakieta nośna może być dostosowana do każdej misji za pomocą dwóch lub czterech dopalaczy, a także długości owiewki – końcówki rakiety, która chroni ładunek przed trudnymi warunkami otoczenia.

Integracja osłony ładunku na CU1 (Amazon Leo LE-01) i LVA w EFA | źródło: ESA

Ariane 6 w konfiguracji z czterema dopalaczami, znana jako Ariane 64, podwaja osiągi rakiety w porównaniu z wersją z dwoma dopalaczami, która odbyła pięć lotów, w tym lot inauguracyjny w 2024 roku. Dopalacze P120C używane w Ariane 6 są jednymi z najmocniejszych silników jednoczęściowych produkowanych na świecie. Lot z czterema dopalaczami przenosi Ariane 6 do zupełnie nowej klasy rakiet. Dzięki dodatkowemu ciągowi z dwóch dodatkowych dopalaczy Ariane 6 może wynieść około 21,6 ton na niską orbitę okołoziemską, czyli ponad dwukrotnie więcej niż 10,3 ton, które mogła wynieść na orbitę tylko z dwoma dopalaczami. Start wykazał wydajność czterech dopalaczy współpracujących z głównym stopniem podczas rzeczywistego lotu.

Rakieta o wysokości wieżowca

Zawierająca 32 satelity Amazon Leo, jest to najwyższa rakieta Ariane 6, jaka kiedykolwiek została zbudowana. Dzięki osłonie o wysokości 20 m Ariane 64 ma 62 metry wysokości, czyli mniej więcej tyle samo, co 20-piętrowy budynek.

Pomocniczy zespół napędowy na górnym stopniu Ariane 6 umożliwił szybkie rozmieszczenie satelitów Amazon Leo. Oddzielenie 32 satelitów nastąpiło niecałe dwie godziny po starcie, co pokazało zdolność Ariane 6 do rozmieszczania konstelacji. Górny stopień został następnie odpalony po raz trzeci, aby zapewnić bezpieczne zejście z orbity i umożliwić Ariane 6 przestrzeganie zasady zerowej ilości śmieci kosmicznych.

– Potężny ryk czterech silników rakietowych podczas startu pozwala wynieść na orbitę ponad dwukrotnie większą masę ładunku, co ponownie stawia Europę na pozycji umożliwiającej wynoszenie wszystkich satelitów na poszczególne orbity. Dzisiejszym startem nasza flota rakiet jest już kompletna, ale nie zamierzamy spocząć na laurach. Trwają już prace nad ulepszeniami na potrzeby przyszłych startów, począwszy od startu naszego łowcy planet Plato, który ma zostać wystrzelony na ulepszonej rakiecie Ariane 6 – powiedział dyrektor generalny ESA Josef Aschbacher.

Demontaż suwnicy bramowej w ZL4 w dniu 12.02.2026 r. | źródło: ESA

– Ten start pokazał Ariane 6 w jej najmocniejszej wersji. Pierwszy lot Ariane 64 zapewnia Europie autonomiczny dostęp do przestrzeni kosmicznej. Dzięki kompletnej flocie rakiet ESA, składającej się z Vega-C, Ariane 62 i Ariane 64, możemy transportować małe i duże ładunki na bliskie lub dalekie orbity – powiedział dyrektor ESA ds. transportu kosmicznego Toni Tolker-Nielsen.

Europejska współpraca

Opracowanie rakiety Ariane 6 jest doskonałym przykładem europejskiej współpracy. ESA współpracuje z siecią przemysłową w 13 krajach Europy, kierowaną przez głównego wykonawcę i organ projektowy ArianeGroup. Francuska agencja kosmiczna CNES zarządza operacjami w europejskim porcie kosmicznym w Gujanie Francuskiej. Arianespace jest dostawcą usług wynoszenia na orbitę.

Kolejne kroki

W najbliższej przyszłości rakiety nośne P120C zostaną zastąpione ulepszonymi modelami P160C. Silnik P160C, przetestowany 24 kwietnia 2025 r., uzyskał certyfikat na stanowisku testowym rakiet nośnych na paliwo stałe, obsługiwanym przez francuską agencję kosmiczną CNES. Został opracowany wspólnie przez ArianeGroup i Avio w ramach joint venture Europropulsion. Silnik P160C jest o metr dłuższy od silnika P120C i przenosi ponad 14 ton więcej paliwa stałego, co znacznie zwiększa osiągi, ładowność i konkurencyjność rakiet Ariane 6 i Vega.

Źródło: ESA